Κύματα...

Με ψυχή βυθισμένη στο γαλάζιο
κοιτούσα χθες τη θάλασσα
και άφηνα το νερό να με παίρνει μακριά της.
Άνεμος
τραβούσε πίσω τα μαλλιά μου.
Αλάτι
έδινε γεύση στα χείλη μου.
Ήχος
πλημμύριζε το είναι μου.
Μια γκρίζα ομίχλη βύθιζε τη ματιά μου.

Τα κύματα κλέψαν χθες την καρδιά μου.

Έτρεμα.
Σαν σώμα γυμνό. Στο έλεος
κάποιου βαρβάρου.

Έλεγα
ψιθυριστές κουβέντες
Που μόνο εσύ
άκουγες.
Πέταξα
στα μαύρα νερά
ένα βότσαλο.
Και κοίταξα τα σημάδια που άφησε πίσω.

Με δόντια σφιγμένα.
Ακροβατώντας

Κάποια αγάπη χάθηκε χθες βράδυ στη θάλασσα.